Superverspreiders inclusie

Superverspreiders van inclusie stellen zich voor

Zesentwintig ambassadeurs van tweeëntwintig organisaties uit Sint-Niklaas brengen hun boodschap tegen uitsluiting en discriminatie, als superverspreiders van inclusie in Sint-Niklaas. Dat doen ze via de sociale media en de website van de stad en op banners op het Sint-Niklase stationsplein. Hun motivatie geldt tegelijk als inspiratie voor elke organisatie, vereniging, inwoner en bezoeker aan Sint-Niklaas om bij te dragen tot een samenleving met respect voor iedereen zijn waardigheid en eigenheid.
Social media sharing

Sint-Niklase organisaties brengen warme boodschap van gelijke kansen voor iedereen

Sint-Niklaas wil een stad zijn met gelijke kansen voor elke inwoner en bezoeker, een stad waar Iedereen Mee is, een inclusieve stad. Inclusie staat tegenover uitsluiting en discriminatie. Het is integendeel de insluiting van iedereen in de samenleving op basis van gelijkwaardige rechten en plichten ongeacht geslacht, afkomst, religie, geaardheid, fysieke en mentale beperking…

Heel veel organisaties en verenigingen in Sint-Niklaas werken daaraan. Ze verwelkomen en omarmen iedereen, gaan er mee aan de slag en illustreren op een pakkende en treffend manier hoe inclusie een samenleving rijk maakt. Dat tonen ze nu aan de bevolking met een warme boodschap van hun ambassadeurs, hun superverspreiders van inclusie.

Hun boodschap gaat de wereld rond via de sociale media van de stad, op een pagina op de website van de stad Sint-Niklaas en niet toevallig op het Sint-Niklase Stationsplein waar zoveel ‘werelden’ elkaar elke dag kruisen en ontmoeten. Op die manier vormen de ambassadeurs ook een blijvende inspiratiebron voor elke inwoner en bezoeker aan Sint-Niklaas om mee te bouwen aan die diverse en boeiende maatschappij.

In een inclusieve samenleving denkt en doet iedereen mee. Mensen met verschillende levensbeschouwingen, leeftijden, etnisch culturele achtergronden, met verschillende fysieke en financiële mogelijkheden, met diverse seksuele oriëntaties, uit verschillende sociale groepen voelen zich ingesloten.

Een inclusieve samenleving respecteert iedereen in zijn, haar, hun eigenheid en waardigheid. Iedereen is een deel van de samenleving. Inclusie is niet iets dat vanzelf en ineens ontstaat, maar wordt gerealiseerd omdat er doelgerichte inspanningen worden geleverd om drempels weg te nemen. Net dat verwoorden alle 25 ambassadeurs zo sprekend.

 

Een greep uit de verhalen die ze brengen

MONDA: ‘In de Bib herleef ik’, zegt Monda. Toen ik in Sint-Niklaas kwam wonen, voelde ik mij hier meteen thuis: in de stad in het algemeen, maar in de bib in het bijzonder. Het is een open huis waar iedereen vrij kan binnenwandelen, niemand wordt uitgesloten. In de bib spelen je afkomst of moedertaal namelijk geen rol. Meer nog: ik mocht hier ooit een lezing voor jonge kinderen geven in mijn eigen taal. Ik kon hun zo laten zien en horen wie ik ben. Ik kon hen meenemen in mijn wereld, laten kennismaken met mijn taal. Zelden heb ik me zó gewaardeerd gevoeld.’

FAATIMA: ‘Ik hoor er echt bij op school’, vertelt Faatima die les volgt in de Freinetschool De Ark. “Ik zit in de klas bij juf Joanna. Ik ga graag naar school. Elke week hebben wij klasraad. Dan mogen we zeggen welke dingen we nog willen doen met de klas. We praten daar ook over onze gevoelens en problemen. Soms voel ik mij wel eens buitengesloten door een paar kinderen. Ik vertel dan op de klasraad dat ik dat niet leuk vind. Maar ik geef ook een pluim aan de kinderen die wel met mij spelen. Als we het uitgepraat hebben, hoor ik er weer helemaal bij.

ANASTASSIYA: Anastassiya houdt van haar werk als educatief medewerkster bij het Internationaal Comité. ‘Integreren gaat het makkelijkst als iedereen, van welke cultuur ook zich welkom voelt’, zegt ze. ‘Bij het Internationaal Comité is superdiversiteit troef. Wij verenigen en ondersteunen alle organisaties van mensen met een migratieachtergrond. Bij het Internationaal Comité benutten we elkaars talenten, worden alle ideeën gehoord en wordt niemand op basis van ‘verschil’ buitengesloten.’

RUNE EN MAMA: Rune en zijn mama zijn blij met de Sint-Catharinaschool De Zwaan. ‘Je hoeft op die school geen ster te zijn om te schitteren’, zeggen ze. ‘In De Zwaan krijgt Rune alle kansen om op zijn tempo te groeien. Zijn juffen geloven in hem en dat voelt hij. Geen wonder dat hij met zoveel plezier naar die school gaat. Als ouder vind ik het fijn dat álle kinderen er welkom zijn. En dat er op maat van elk kind wordt gewerkt. Dat doet enorm veel deugd.’

KIREN: ‘Ik ontdekte dat ik de persoon kan zijn die ik wil zijn’, weet Kiren. Hij ontdekte zijn ware passie fotografie bij musicalgroep Muze-cal.  ‘Ik startte er als acteur en muzikant. Door mijn beperking was dat niet altijd vanzelfsprekend. Maar je afkomst, je verleden, je beperkingen maakt bij Muze-cal allemaal niet uit. De begeleiders zagen een paar van de foto’s die ik tijdens de repetities maakte.  En o ja: ik ben nu bezig met mijn opleiding fotografie. Dankzij Muze-cal ben ik nu de persoon die ik wilde zijn.’

SUZANNE EN CARINE: Suzanne en Carine voelen zich geborgen bij ontmoetingshuis Zigzag. ‘We voelen ons hier veilig’, vertellen ze. ‘Psychisch kwetsbaar zijn, is in de buitenwereld een taboe. Je voelt je daar rap veroordeeld. Maar bij Zigzag zijn we allemaal gelijk voor de wet. Dat maakt het makkelijk om een band op te bouwen’, weet Suzanne.  Carine heeft door de jaren heen bij Zigzag veel zelfvertrouwen gekweekt. ‘Dat komt omdat je er zo gewaardeerd wordt en alle vertrouwen krijgt van de begeleiders. Ondertussen voel ik me zo zelfverzekerd dat ik zelf haakles en naailes geef bij Zigzag.’

ALI: Ali is conciërge bij VLOS (Vluchtelingen Ondersteuning Sint-Niklaas). ‘VLOS heeft mij geholpen en nu help ik hen’, is zijn boodschap. Ali was amper 9 toen hij uit Afghanistan vluchtte. Na 10 jaar omzwervingen kwam hij bij VLOS in Sint-Niklaas terecht.  ‘Ik leerde Nederlands en ging in 2013 aan de slag als vrijwilliger bij VLOS. Ondertussen ben ik er conciërge en heb ik vast werk. Nu ik mijn leven op orde heb, met de hulp van anderen, probeer ik op mijn beurt anderen te helpen. Samen bouwen wij aan een warmere samenleving.’

FRANKI EN LIEVEN: ‘Vergeet dementie, onthou mens’ benadrukken Franki en Lieven. Het is de leuze van De Companjong, een vereniging van en voor mensen met jongdementie en hun mantelzorgers.  ‘Dat je aan dementie lijdt, ook als je jong bent, wil niet zeggen dat je niets meer kunt. In De Companjong aanvaarden en behandelen ze ons als gezonde mensen. We doen er leuke activiteiten die we wél nog samen kunnen. Ziek of gezond is van geen tel bij De Companjong. Iedereen is er gelijk.’

RAHMANZADEH, NIKOLAJ EN BENITA: Rahmanzadeh, Nikolaj en Benita spelen samen de pannen van het dak in de pianoklas van d’Academie. ‘Kunst spreekt alle talen’, onderstrepen ze. ‘d’Academie Podium van Sint-Niklaas is een plek waar iedereen als vanzelfsprekend zichzelf kan zijn. We worden er gewaardeerd in onze eigenheid: elk vogeltje zingt er zoals het gebekt is. En iedereen is er lief. We voelen ons daar zo op ons gemak. Dat geeft ons rust. Dankzij die sfeer is het niet alleen makkelijk om iets bij te leren, maar ook om vriendschappen voor het leven te smeden.’

SORAYA: Dankzij haar eigen beperking voelt Soraya feilloos aan welke kinderen extra zorg kunnen gebruiken aan de Vrije Basisschool Onze-Lieve-Vrouw-Presentatie Watermolendreef. ‘Ik word er gelukkig van dat ik mijn talent mag inzetten voor de kleuterjuffen in de school’, zegt Soraya.  ‘Ik ging na mijn opleiding als co-begeleider aan de slag in de kleuterklas. Doordat ik zelf een beperking heb, heb ik als vanzelf extra oog voor kindjes die hulp nodig hebben. Dat wordt heel erg gewaardeerd. De kleuterjuffen en ook andere collega’s tonen veel waardering. Ik krijg echt de kans om mijn talent op alle gebied te gebruiken. En dat maakt mij heel gelukkig.’

KEVIN EN CHARLOTTE: Kinderdagverblijf Kids Loft is blij met de hulp van Kevin en Charlotte, twee medewerkers met een beperking die volop meedraaien in de logistieke werking en de zorg voor de peuters en kleuters. ‘Begeleid werken is heel normaal en erg bijzonder tegelijk’, klinkt het bij Kids Loft. ‘Kevin en Charlotte zijn een echte meerwaarde.  Meedraaien in een ‘gewone’ omgeving heeft een grote impact op hun eigenwaarde. Ze halen voldoening uit hun werk, krijgen veel respect en hun talenten komen mooi uit de verf. Dat is wat begeleid werken voor mensen met een beperking kan doen.’

Alle organisaties en hun ambassadeurs

Vereniging

Ambassadeur(s)

ZigZag

Suzanne K. & Carine P.

VLOS-vzw

Ali Ashrafzada

Wereldhuis Bonangana vzw

Baljinder Singh

Freinetschool de Ark

Faatima

Kinderdagverblijf Kids Loft

Kevin Trienpont / Charlotte Vandendurpel

VZW De Companjong

Franki & Lieve Van Kwikkelberghe-Van Laere

Babbelonië Avansa W&D

Valeriya Miasnokova

De Klokke vzw

Dirk Beck

Muze-Cal

Kiren Laureyns

D Academie Sint-Niklaas

Rahmanzadeh Aynaz/ Nikolaj Dudetsky/Benita Chukwu

VZW Internationaal Comité

Anastassiya Kramer

Bib

Monda Haxhiaj

Sint-Catharinascholen De Zwaan

Rune Verfaillie

Basisschool OLVP Watermolendreef

Soraya Tilleman

Shahinaz

Nabila Guennouni

Huis van het Kind

Maïté Rogiers

Inloopcentrum Den Durpel (CAW O-VL)

Robert Van Puyenbroeck

Vrouwencentrum v.z.w

Danielle Gregoir

V.O.S Reinaert

Nand De Klerck

Den Eglantier / Refu interim

Kon. Soc. Harmonie De Toekomst

Laura Sosa

Anna Simone

bestuurcultuurdocumentenfietsgeldgezondheidszorglerenmobiliteitnatuuropvangveiligheidwaarschuwingwerkenwerkenopafspraakwonen